Ik wil: Modern Chinees II en Premodern Chinees II halen, alle focusvakken van BA3 binnenslepen, mijn rijbewijs halen, blijven werken bij de Shakie’s, blijven sporten.. wielrennen, tennissen, hardlopen, surfen, beginnen aan een boek schrijven, en bovendien ben ik nachtreporter van het Leids Kwartier met mijn eigen column het komende jaar. Zo vraag je je af, past dat allemaal? Te ambitieus is het zeker. Misschien is het juist de truc om er niet te veel over na te denken, go with the flow en pas aan het einde van het jaar terug te kijken. Dan zou je wel eens kunnen denken: Zo, heb ik dat allemaal gedaan? Conclusie: ik denk er te veel over na. Ach, da’s niks nieuws.

De Olympus PEN stamt helemaal uit het jaar 1959, toen de eerste PEN op de markt verscheen in Japan (het zal ook eens niet), de Olympus PEN F Manual. Deze analoge PEN bracht destijds een ware revolutie teweeg. Maar gaat de E-PL1 hetzelfde voor ons doen? Het model is ietwat moderner dan de EP-1 en de EP-2, dat is wel een beetje jammer. Desalniettemin blijft het een mooi model en dankzij de toegevoegde grip ligt de nieuwe PEN wat fijner in de hand. Kortom, een mooie, moderne instapcamera.

Dan de Sony Alpha NEX-5. Sony is natuurlijk vanuit zichzelf meer een electronica merk en geen camera merk, en daar ben ik niet de grootste fan van persoonlijk. Wel heeft Sony natuurlijk jaren geleden Konika Minolta gekocht, inclu lenzen en kennis, en dát is wel wat waard. Qua model heeft Sony een aparte keuze gemaakt: of je houdt ervan of je vindt het niks. Ik vind het wel wat hebben. Het is modern, maar tegelijkertijd oogt het enigszins retro. Well done, Sony.

Als we gaan kijken naar de functies, beginnen de verschillen op te vallen. De bekendste functie van de PEN E-PL1 is de ‘Art’ functie. Met deze functie kun je verschillende art filters invoeren, zoals ‘diorama’, ‘pinhole’, ‘popart’, etc. Erg leuk dus. Een soort van kleinschalige Adobe Photoshop op je camera nog voordat je de foto maakt. Verder heb je bij iAuto een hoop handige functies die eigenlijk te maken hebben met je sluitertijd, diafragma en andere instellingen. Maar als je hier niets vanaf weet is dat geen probleem, want alles is al voor je ingesteld en je hoeft slechts met een balkje te schuiven om bepaalde effecten teweeg te brengen zoals het vervagen van de achtergrond. Het leuke van de PEN is dat als je wel een beetje een ervaren fotograaf bent, je ook de bekende A aperture priority, S shutter priority en M manual standen op de camera hebt zitten. Handmatig instellen is dus ook zeker mogelijk en dat maakt de PEN E-PL1 ook een aanwinst voor mensen die een DSLR gewend zijn en een extra ‘pocketcamera’ erbij willen hebben, maar nagenoeg dezelfde kwaliteit willen behouden van de DSLR. Noemenswaardig is verder ook dat sommige vooraf ingestelde opties (high key, low key, etc.) moeilijk handmatig na te maken zijn met een spiegelreflex. Verde heeft de PEN E-PL1 een ingebouwde flitser en de mogelijkheid om, zoals standaard bij deze nieuwe cameraatjes, te filmen in HD.

De NEX-5 heeft helaas geen ingebouwde flitser, maar ook de NEX heeft net als de PEN een accessoire poort die hier geschikt voor is. De NEX is een tikkeltje smaller dan de PEN en heeft een 3.0″ scherm in plaats van een 2.7″ scherm zoals de PEN. Het meest opvallende aan de buitenkant is het feit dat er bijna geen knoppen te vinden zijn. Dit is in eerste instantie geen probleem, maar toch moet je soms wel erg veel knopjes indrukken om bepaalde instellingen te veranderen. De NEX heeft meer megapixels dan de PEN, 14.2 tegenover 12.3 effectieve pixels bij benadering. De NEX heeft niet alle leuke foefjes zoals de art filters, maar wel kun je net als met de PEN op een simpelere manier bepaalde instellingen veranderen, zoals het vervagen van de achtergrond (al zul je niet weten welke instellingen de camera dan precies gebruikt). Bij de NEX is minder ruimte voor handmatige instellingen, en dus zal deze wat minder geschikt of een frustratie bron zijn voor de huidige DSLR-gebruiker. Als het gaat om filmfuncties doet de NEX het wat beter. Er zit een ingebouwde stereomicrofoon in (bij de PEN is dit een monomicrofoon), waardoor de geluidskwaliteit beter is. Daarnaast biedt de NEX-5 Full HD (1920x1080i) beeldkwaliteit.

Conclusie: De NEX-5 heeft een uniek, modern ontwerp en is de perfecte point-and-shoot camera van deze tijd voor iemand die een compact camera gewend is en zelden van de Auto functie afwijkt. De beeldkwaliteit is goed en de ruis is minimaal. Voor filmen is deze camera wat geschikter dan de PEN.
Qua beeldkwaliteit en ruis is de PEN E-PL1 nagenoeg hetzelfde. Het model lijkt wat meer op een compact camera zoals we die al jaren gewend zijn. Handig is de ingebouwde flitser (dat scheelt je nogal wat geld) en de vele functies plus de mogelijkheid om handmatig de meeste instellingen te kunnen veranderen. Deze camera is wellicht voor een wat breder publiek geschikt.

The choice is up to you. Voor mij wordt het denk ik in ieder geval de PEN.

Jongens, ik vind dit verontrustend. PVV heeft 24 zetels, CDA 21 en VVD 31. Dit betekent dat een rechtse coalitie nu toch kantje boord mogelijk blijkt te zijn. Ik stem voor een coalitie met VVD, PvdA, GroenLinks en D66. De komende dagen zullen in het teken staan van de formatie. Mocht er toch een conservatief rechtse coalitie komen, dan zijn er volgens Twitter een hoop mensen die vrijwillig gaan migreren (waaronder ikzelf). Alsjeblieft dames en heren, bewaar uw verstand, PAARS+!

Wat is de NOS trouwens ontzettend multimediaal geworden? Tussen de tussenstanden en speeches door zagen wij gisteravond ook om de zoveel tijd updates van reacties van Nederland op Twitter, Hyves en Facebook. NOS is hip!

Over Twitter gesproken, vandaag nog wat leuke berichtjes gevonden..

“Het enige zachte wat Limburg nog heeft is de g. #Wilders #tk2010″

“RT @vonspike: Ik heb net Henk en Ingrid even gebeld om te vertellen dat Wilders heeft gewonnen. Wisten ze niet: ze zaten naar Shownieuws te kijken #tk2010″

“Rutte: top.. Balkenende: waardige afscheidsspeech. Cohen: ik ga aandelen Pickwick kopen, worden veel waard denk ik.”

Natuurlijk was er ook nog het dramatische afscheid van Jan-Peter Balkenende. Ik vond het een erg goede speech en een waardig afscheid. Hij heeft ons land geleid door moeilijke tijden en daar mogen we best even ons petje voor afnemen! Wie gaat ‘t ‘m nu worden dan? Maxime Verhagen wellicht? CDA heeft een harde klap te verwerken. Ook ChristenUnie verloor een zetel, volgens Rouvoet waren de verkiezingen een “flinke tik voor de christelijke politiek”.

Sowieso zijn er wat flinke tikken uitgedeeld gisteravond. Het politieke klimaat in Nederland is drastisch veranderd. Laten we hopen dat welke coalitie er ook uit naar voren komt, ze keihard aan het werk gaan.. en het ons studenten niet te moeilijk maken.

Er is een gezegde in het Chinees dat luidt: ”教子不可强按头“. Het betekent iets in de trant van: “Wanneer je je kinderen iets leert, dwing ze dan niet tot het leren van iets dat ze niet interesseert”.

Het is deze week tentamenweek. Morgen om 09:00 en 13:00 heb ik twee tentamens Chinees: een luistertoets en een mondeling.. over 1326 woorden. Ik heb besloten om slechts de laatste 746 te leren, omdat 1326 een onbegonnen taak is. Op dit moment sta ik op 544. Dat betekent dat ik er vandaag nog 202 moet leren. Het is 14:03. Eerst moet ik nog alles herhalen wat ik de afgelopen dagen geleerd heb. Ik gok dat daar zo’n twee à twee komma vijf uur in zit. Vervolgens moet ik de volgende 202 woordjes nog leren. En terecht vraag je je dan af, waarom is ze dan een weblog aan het posten?

Geen idee, om eventjes wat leuks te doen before hell starts once again.
Gisteren had ik een afspraak met Liu Huifen (bedankt Bas Broekhuizen!), een Chinese onderzoeksjournaliste die een jaar in Nederland verblijft. Ze wilt een vergelijking gaan maken van de Chinese en Nederlandse cultuur. We kunnen misschien wel wat voor elkaar betekenen. Ze heeft iemand nodig die haar een beetje helpt met haar weg vinden in Nederland en onze taal. Ik hoop dat ze misschien binnenkort een lezing of komend jaar een gastcollege zou willen geven op de Universiteit. In ieder geval ben ik van plan om contact met haar te onderhouden. Ik ben zelfs lid geworden van de Chinese versie van Twitter (moet je wel even registeren in het Chinees) om een beetje op de hoogte te blijven van wat ze doet. Leuk om te zien, zo’n website. Nog een slimme reactie op de block op twitter door de Chinese Communistische Partij (CCP). De Chinese overheid wilt niet dat er zoveel contact is met het buitenland via internet, vandaar dat Twitter geblokkeerd is in China. Deze versie van Twitter is alleen in het Chinees beschikbaar en niet in het Engels of andere talen, waardoor de website alleen toegankelijk is voor Chinezen.. slim hoor. Overigens hoop ik stiekem, heel stiekem, dat ik bij Huifen stage zou kunnen lopen in China tijdens mijn master Journalistiek en Nieuwe Media! Dat zou nog eens tof zijn.

Dankzij mijn schoonvader heb ik trouwens nog iets interessants gevonden. De Fotovakschool! Een tijdje geleden heb ik geprobeerd me in te schrijven voor een HBO-opleiding Fotografie in Utrecht, maar het was helaas niet mogelijk om die in deeltijd te volgen.. en ik wil geen vertraging oplopen met mijn studie Chinees. Nu kwam paps van liefs met een cursus Canon fotografie die hij had gevolgd aan de Fotovakschool in Rotterdam. Vervoglens kwam hij met de melding dat ze ook opleidingen hebben.. jawel HBO, en jawel, deeltijd! Misschien een idee dus? Kan echter niet zo heel veel informatie vinden op de website, dus wellicht dat ik maar eens naar de Open Dag moet volgende week zaterdag.

Hele leuke en interessante ideetjes allemaal, maar laten we eerst maar eens karaktertjes stampen.. en dan heb ik ook nog Roland Garros op staan. Soggen, halleluja!

AUDIOSLIDESHOW

Duizenden hardlopers deden afgelopen vrijdag mee met de 35e Singelloop van Leiden. Deze audioslideshow geeft een korte introductie over de 6.6 km jubileumloop en een kort portret van één van de lopers, Daniël Jansen.

Wanneer je de kassen binnenstapt slaat de vochtige warmte benauwend om je heen. Het volgende moment kijk je je ogen uit en waant de bezoeker zich in een tropische oase. De honderden verschillende soorten exotische orchideeën die worden tentoongesteld verschillen in vorm, kleur, grootte en geur. Ze zijn voornamelijk afkomstig uit Zuidoost Azië.. Nieuw Guinea in het bijzonder.

Ik word rondgeleid door Art Vogel, hortulanus van de Hortus Botanicus te Leiden. Als oppertuinman heeft hij het dagelijkse beheer over de plantencollectie. “Totaal zijn er in de wereld 25.000 tot 30.000 verschillende soorten, in Nieuw Guinea vinden we hier zo’n 3000 soorten van. Dat maakt Nieuw Guinea uitzonderlijk.” Samen met andere medewerkers van de Hortus is Art Vogel bezig met een project om de orchideeën van Papua Nieuw Guinea in kaart te brengen. Het project heeft al enkele duizenden planten opgeleverd. Deze konden vervolgens in de Hortus tot bloei worden gekweekt en voor het eerst beschreven en gefotografeerd worden.

De tentoonstelling Orchiade 2010 is georganiseerd mede in het kader van dit project in samenwerking met de Nederlandse Orchideeën Vereniging (NOV) en de Kring Nederlandse Orchideeën Producenten (KNOP). Naast de tentoonstelling worden er ook lezingen en een orchideeënmarkt gehouden waar de bezoeker orchideeën kan kopen. Verder is er een catalogus uitgebracht: 76 Orchids described from the Hortus botanicus Leiden. Hierin worden 76 tropische orchideeën beschreven door André Schuiteman, medewerker van de Hortus. Deze 76 soorten waren nog nooit eerder beschreven door de wetenschap. “Het is zeker een geslaagde tentoonstelling,” laat Vogel weten, “we hebben al bijna 5300 bezoekers gehad. Het is leuk om te zien dat de tentoonstelling door bezoekers zo gewaardeerd wordt, daar doe je het tenslotte voor.”

Er zijn bezoekers van alle leeftijden te vinden. Overal hoor je het geklik van camera’s en verwonderde reacties. “Ongelofelijk, de één is nog mooier dan de ander!” En inderdaad, wat een diversiteit aan orchideeën. De vorm varieert van scherp stervormig tot ronde vormen. Ook de neus wordt geprikkeld: sommige orchideeën ruiken naar kokos, andere zoet en weer andere scheiden een stinkende geur uit om bepaalde insecten aan te trekken. Volgens Vogel is de orchidee dan ook niet zomaar een plant. “De orchidee heeft altijd iets mystieks gehad. Wat haar zo speciaal maakt is de diversiteit, orchideeën groeien werkelijk overal ter wereld.” Kortom, een uitzonderlijke orchideeëncollectie die zeker tot de verbeelding spreekt.

De tentoonstelling loopt nog tot en met 11 april 2010. Voor de plantenliefhebber een absolute must en voor ieder ander een aanrader!

Vroeger was ontspanning vanzelfsprekend. Wat een luxe ! Maar ik merk aan mezelf, en ik merk dat ik niet de enige ben, dat ik tegen mezelf moet zeggen ‘en nu moet je ontspannen’, want anders blijf ik maar werken. Als ik ‘s avonds thuis kom van stage, boodschappen heb gedaan en gegeten heb en ik denk ‘wat zal ik eens gaan doen?’ denk ik allereerst aan alle dingen die ik nog móet doen. Karakters stampen, teksten vertalen, interviews uitschrijven, en ga zo maar door. Soms lukt het me niet eens om te ontspannen als ik dat wil ! Frappant, want vroeger was ik echt een luiwammes. Ik ontspande eigenlijk altijd en moest op een gegeven moment tegen mezelf zeggen ‘en nu moet je wat gaan doen’ !

Het gaat natuurlijk ook om hoe je ontspant. Als ik eens terug kijk naar mijn jonge jonge jaren, dan was ontspanning.. LEGO. (Ik was niet zo van de barbies) Vervolgens dansen voor tien jaar lang. Vervolgens.. niets specifieks. Misschien is het daar wel misgegaan. Het sluipt er zo makkelijk in, op een gegeven moment kom je op een punt in je leven vanaf waar er altijd wel iets te doen is dat gedaan moet worden.

Waar ontspan ik nu van? Tennissen, maar de winter duurt al zo godsgruwelijk lang dat ik zo’n beetje één keer per maand tennis. Lunchen en uit eten gaan, maar ik ben vrij platzak op het moment. Het enige wat ik laatst toch weer hervonden heb zijn Japanse puzzels. (zie plaatje) Overigens snap ik niet waarom het Japanse puzzels heet en niet een leuke naam heeft zoals Sudoku. Sudoku is ook Japans, maar dat heet dan niet Japanse puzzel. Krom toch? Voer voor Denksport. Wie het weet, mag het zeggen.
Ik vind spellen spelen trouwens ook wel leuk. Al doe je dat natuurlijk vanzelf een stuk minder wanneer je op jezelf gaat wonen, want ik heb absoluut geen geld om even veertig euro uit te geven aan de Kolonisten van Catan.

Toch is ontspanning meer een gevoel dan een actie. Maarja.. hoe krijg je dat zomaar terug in een hectische maatschappij als deze?

Vandaag had ik college internetjournalistiek van Bas Broekhuizen over Web 2.0 en dus uiteindelijk ook over Twitter. Zo ben ik eens gaan nadenken over wat Twitter nu eigenlijk teweeg heeft gebracht en of ‘t eigenlijk zo populair is als journalisten ons wijs maken.

Twitter bestaat al sinds 2006, dus zo’n 3 à 4 jaar. Het heeft dus nogal even geduurd voordat Twitter bekend werd onder de ‘common people’. Toch zijn er onder mijn kennissenkring niet zoveel mensen die Twitter gebruiken. Ik probeer m’n vriend als een tijdje over te halen, maar het boeit hem nog niet zo. Het schijnt eerder te worden gebruikt door 35+ers. Ik zie het in de eerste plaats als een journalistiek middel en elke journalist en politicus is er dan ook wel op te vinden. Roger Federer is er niet eens te vinden. (Kom op Roger, ik wil weten wat jij zo dagelijks doet !) Voorheen vond ik Twitter ook niet zo interessant en een beetje saai, en dat komt voornamelijk omdat iedereen zei dat het leek op de ‘Wie? Wat? Waar?’ van Hyves, maar Twitter wordt op een hele andere manier gebruikt. Bovendien kun je van een hoop mensen die je interessant vindt hun dagelijkse bezigheden volgen en dat is gewoon vermakelijk.

Toch vind ik het, zoals ik al zei, met name een journalistiek middel. Ook Arjan van Bijnen van De Nieuwe Reporter laat ons weten dat Twitter vooral een nieuwsbron is. Zelfs in het NOS journaal heb ik laatst een verwijzing naar Twitter gehoord. Bovendien werd de val van het kabinet voor een groot deel in de eerste plaats publiekelijk via Twitter door politiek verslaggever @fritswester.

Vooralsnog is Twitter dus niet heel bekend of populair onder jongeren en studenten, maar vooral onder de media-geile sector. Maar ik voorspel dat binnen een jaar ook veel studenten zullen gaan twitteren. Voor diegenen die nog het nog niet helemaal zeker weten: twitter voor dummies in plain english is sowieso leuk om te zien.

Ik kom net terug van de Pathé in Den Haag.. Alice in Wonderland in 3D ! Wat een magie. Maar wat wil je ook hè, Tim Burton + Walt Disney = SUCCES.

Ik moet iets bekennen. Ik wist wel dat Alice in Wonderland een bekend sprookje was, en dat het ging over een meisje met blonde krullen dat in een zwart gat valt omdat ze een konijn volgt, maar daar hield mijn kennis van het sprookje dan ook op. Ik weet het, heel erg. De film was dan ook veel enger dan ik had verwacht. Er worden koppen afgehakt en over lijken gelopen..
Waar ik overigens wel wat van af wist is de geschiedenis van het verhaal. Het boek waarop het is gebaseerd is geschreven door Lewis Carroll (of te wel: Charles Lutwidge Dodgson) ergens terug in 1865.. Ik heb laatst in een tijdschrift gelezen dat deze meneer in feite een pedofiel was en dat Alice een ‘vriendinnetje’ was. Bovendien had ze eigenlijk zwart en geen blond haar. Hij was ook naaktfotograaf en maakte ook wel eens naakte foto’s van kinderen.

Goed, scary shit. Terug naar de film ! Zeker in-de-kast-van-mijn-kamertje-staande-waardig. Ik vond het echt een prachtige film en niet alleen omdat Johnny Depp en Helena Bonham Carter twee van de hoofdrollen speelden (al deden ze dat wel geniaal). De Alice is ook erg goed uitgekozen. Alle acteurs zijn werkelijk ijzersterk ! Anne Hathaway vond ik alleen niet zo goed gecast, maar ze is sowieso niet een van m’n favoriete actrices. De beste rol is toch wel wederom voor Johnny Depp die, zo blijkt maar weer, werkelijk elke rol kan spelen. Deze keer was hij de Mad Hatter, de Gekke Hoedenmaker. En als er iemand goed kan spelen dat ie zo gek is als een deur is het Johnny Depp wel. Daarnaast was Helena als de Red Queen ook erg overtuigend met dat grote hoofd van d’r. Ze is het soort slechterik die je stiekem het coolst vindt. Verder vond ik de kleding, make-up en setting van de film ook erg mooi. Aan het einde van de film moet Alice het gevecht aan met de Jabberwocky, een soort draak. Had ik niet helemaal verwacht, want Jabberwocky klinkt meer als een basketbalclub of een Furbie. Maargoed, mooi bedacht en die credits gaan naar Carroll.

Het verhaal is enigszins een combinatie van Alice’s Adventures in Wonderland en Through the Looking-Glass. Dit had verschrikkelijk fout kunnen gaan, maar het is een prachtig verhaal geworden. Petje (hoedje) af !

Voor het eerst zag ze mijn eigen stekkie (ik woon er al anderhalf jaar). We hebben een gezellige dag gehad, lekker geluncht bij Bagels&Beans (altijd yummie) en mijn vriend heeft ook nog heerlijk Italiaans voor ons gekookt. Een geslaagde dag dus.

En op de een of andere manier wist ze met allerlei oude herinneringen op de proppen te komen die ik helemaal vergeten was. Bij mijn ouders in de achtertuin stond vroeger een grote treurwilg. We deden alsof het Moeder Wilg was (lees: Pocahontas). We praatten en dansten voor de boom. Ik denk dat ik daar niet meer aan heb gedacht sinds.. nou toen. Vroeger waren we samen met nog een andere vriendin die we allebei ook lang niet hebben gezien de drie musketiers. Het zusje van die vriendin en haar zusje hadden grote plannen destijds: ze zouden samen gaan trouwen en een varkensfokkerij beginnen. Daar zijn ze helaas al snel weer van afgestapt.. Volgens mij spreken zij elkaar ook niet meer. De één is nu actrice en de andere studeert.

Ik denk dat het belangrijk is om soms over jeugdherinneringen na te denken. We waren toen nog jong, speels, en maakten ons niet zo druk om dingen. Misschien als we ons kunnen herinneren hoe we toen waren, dat we dat speelse weer een beetje op kunnen pakken. Kinderen zijn nog puur. Je voelt je er misschien even wat jonger door en als je geluk hebt misschien wat meer zorgeloos, zoals je toen was.

Het is moeilijk soms om contact te houden met oude vrienden, vooral als ze kilometers van je vandaan wonen en je hebt een drukke studie, stage of werk en een vriend. Toch is het belangrijk, maak er tijd voor vrij; vriendschappen moet je koesteren !